24-07-13

Gedachtenisprentje van Chris jr

Nu ik bijna rond ben met het versturen van een gedachtenisprentje als bedanking voor alle blijken van medeleven en  de vele schenkingen aan ‘a touch of Rose’, (het psycho-sociaal oncologisch welzijnscentrum dat werd opgericht na het overlijden van Roosje), kijk ik nog aan tegen een berg mails met troostende woorden die ons een hart onder de riem staken.

Ook van zoveel mensen die we niet eens persoonlijk kennen, maar als het ware deel van ons leven zijn gaan uitmaken, door ons Roosje en nu ook onze Chris. Een warm en intens gevoel van verbondenheid. Mens-zijn op zijn mooist, die het leven naast ‘a touch of Rose’, nu ook ‘a sound of Chris’ geeft…

Kankerpatiënten en hun naasten, die nog mogen en kunnen vechten voor hun leven, helpen om het vol te houden, voelt meer dan een doekje voor ons bloeden. Daarom zeggen we dank aan al wie helpt om dat blijvend mogelijk te maken. Tegelijk hopen en bidden we dat zo weinig mogelijk mensen onder ons er ooit mee te maken moeten krijgen. Ook al vrezen we dat het voorlopig wishfull thinking is…

Voor al wie we niet anders dan via het internet weten te bereiken, wil ik heel graag het gedachtenisprentje van onze zoon hierbij on line zetten.

 scannen prentje Chris jr afb0001.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Makkelijker te lezen versie:  

Dankbare herinnering aan onze zoon, 

Vriend van velen, 

Christian Morel jr 

° 5 januari 1978 † 15 juni 2013 

Master in de Rechten 

DJ Vince Hilton

 

Zoon-lief, 

Jouw komst 35 jaar geleden, voelde als ‘de kroon op het werk’. Een droom die vervuld werd. Een junior voor de senior en een knappe broer voor je twee prachtige zussen.Zij wilden je als levende pop in hun moedertjesspel en je was toen al diplomaat genoeg om een ‘smakelijke’ deal te sluiten. Tot die ene stap te ver en ze je een rokje lieten aandoen…over and out. Je werd een kamikaze onder de luide kreet: ‘Sandokan’ en joeg hen in de gordijnen. Maar ze hebben je wel geleerd hoe met veel vrouwelijk schoon om te gaan.

Ons Ganzenhof was het Aards Paradijs. Papa, je held, reisde de wereld rond en we leefden van de ene hereniging naar de andere. Toen het ernstige werk eraan kwam, werd je dé collegeboy, scout, maar vooral voetballer. Je wist waar de goal stond en opgeven was geen optie… een passie die je een leven lang zou koesteren. 

Antwerp-supporter-zijnde tollereerde je de paarse vlag van je buur, nu een van je beste vrienden, op de slaapzaal die jullie geregeld in lichterlaaie zetten.Al was een jaartje internaat anders bedoeld! 

Toen je tijdens die laatste dramatische week van je leven je vrienden op de hoogte bracht van je toestand, schertste je: ‘Toch blij dat ik tenminste Beerschot overleef, al word ik zelf niet Great old’. Achter deze humor voelden we ondanks je dapperheid, je immens verdriet dat we allen deelden. 

Je keuze voor Rechten werd een marktstudie van de Vlaamse universiteiten: Antwerpen, Leuven en Gent. Trots op je Master, maakte de discrepantie tussen recht en rechtvaardigheid je opstandig. Het werd duidelijk dat je je toga niet aan de balie zou verslijten. Beetje geïrriteerd suggereerden we je hem dan maar achter je draaitafel aan te doen. Je kon ermee lachen: Meester Vince Hilton. Je ‘sound’ was op een vibe na klaar om te lanceren. 

Wij hebben je muziek intussen méér dan leren waarderen. 

Met Amélie, Eline, Alexander en Marnix zullen we er jou in (h)erkennen, nonkeltje. Ze klopt met je vrijheid, je blijheid, je rebelsheid, je schoonheid, je onuitputtelijke charme, je ongenaakbaarheid. Je wist traditie, stijl en klasse de smaak van peace, love and happiness te geven. Deze ogenschijnlijk onverzoenbare stijlen mixte je wonderbaarlijk in je muziek en je leven. 

Na ‘a touch of Rose’ hopen we op ‘a sound of Chris’ till "we will meet again" some sunny day... 

De familie Morel dankt U voor de steun en blijken van medeleven.
www.atouchofrose.be

We zijn inmiddels anderhalve maand verder na die verschrikkelijke 15de juni. Het ongelooflijke moeten we nu wel geloven. Want hoe vaak ik ook opkijk als Choukie (onze Jack Russell) naar de studio in de tuin sprint… en haar teleurgesteld zonder onze Chris zie terugkomen… dat vertrouwd beeld van ons opspringend circushondje tegen de lange benen van onze junior… speelt zich alleen nog in onze mooie herinneringen af.

Jack Russell20050610 021.jpg

Een van onze Chris zijn laatste passages kwam hij binnengezwiept met een paar ijsjes in de hand, voor de deur gekocht aan de ijskar… die kleine leuke geneugten, waarvan hij het monopolie leek te bezitten, want met een diepvries vol ijsjes, gaan we nooit de straat op voor een schepijsje… Onvoorspelbaar, elke gelegenheid tot genieten meepikkend… zijn reactie op wat hij ons verweet te weinig te doen… de wereld van actie en reactie, zeker…

‘s Morgens en ’s avonds, mijn eerste en laatste handeling: een kusje op de urnen, is nu het ritueel dat me helpt om geloof, hoop en liefde, peace, love and happiness elke dag weer een beetje meer waar te maken in een leven vol zorgen en plicht…  

14:45 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

Commentaren

Beste ,
Zeer mooi , hou vast aan de mooie herinneringen .

Zeer genegen , Leen

Gepost door: De Pauw Marleentje | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Wat een mooie beschrijving van je zoon, echt prachtig net als toen bij Roosje

Gepost door: Conny | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Beste Myriam,

Ik wens jullie nogmaals héél veel sterkte en moed in deze moeilijke tijd.
Bewaar de mooie herinneringen en weet vooral dat ze er beide altijd en overal zijn, waar je ook bent en gaat, om jullie te beschermen......

Ik wens jullie het allerbeste

betty

Gepost door: betty weekers | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Myriam mooie tekst maar heb een vraag kan ik ook gedenksprentje van cris krygen heb ook een van roosje mijn adres verbelen Lydia dorpstraat 14 bouteresem 3370 mvg lydia

Gepost door: verbelen | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Zoveel moed , een bewonderenswaardige vrouw !

Gepost door: myriam | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Zo aangrijpend en zo ongelofelijk hard, 2 kinderen aan die vreselijke ziekte te moeten afgeven Wat ben je een liefdevol en sterke mama Ik wens je veel moed om dit alles te kunnen dragen
Liefs
Marie-Rose

Gepost door: Marie-Rose Stubbe | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

... en wat heeft u een prachtige naam ... lieve Marie-Rose...

Gepost door: myriam van loon | 25-07-13

onvoorstelbaar bewonderenswaardig hoe een mama het leed van twee gestorven kinderen kan dragen.
Sterkte!

Gepost door: huysentruyt kaat | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Lieve Myriam

Wat zijn dat treffende ,mooie woorden.
Heel veel sterkte .
Geloof ,hoop en liefde houden mensen recht .

Dikke knuffel

xxxxx

Gepost door: Bostyn Rita | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Lieve Myriam

Wat zijn dat treffende ,mooie woorden.
Heel veel sterkte .
Geloof ,hoop en liefde houden mensen recht .

Dikke knuffel

xxxxx

Gepost door: Bostyn Rita | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

diep ontroerd, veel sterkte en een warme knuffel, het leven is niet eerlijk.

Gepost door: chris | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Lieve Myriam

Mooi en ontroerend dit schrijven heel veel sterkte...
Kan ik een gedenksprentje van je zoon ontvangen?
Mijn naam Lucia Forceville en adres is Azalealaan 19 REET 2840

Gepost door: Lucia Forceville | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Lieve Myriam,
We hebben tijdens onze vakantie in Hongarije zeer veel aan jou en je lieve echtgenoot gedacht.
We hebben voor jullie gebeden en kaarsjes laten branden.
Dirk heeft een mooie fotokader gekocht waar Roosje en Chris zij-aan-zij staan. En als we thuis zijn gaat hij er elke week, net als bij mijn mama 2 verse roosjes bijzetten. En zijn we met vakantie zijn, zijn het zijden roosjes.
Wat lief van je om het gedachtenprentje op te sturen ! Zo'n mooie tekst ! We hebben er allen bij gehuild...
Zeer veel sterkte met de nodige touch of Rose en zeker ook a sound of Chris !!
Zeer genegen,
Sandra De Keyzer en gezin

Gepost door: Sandra De Keyzer | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Prachtige verwoording over jullie knappe zoon, recht uit een moederhart! Niks zo erg en pijnlijk om een kind te moeten afgeven, want hoe oud ze ook zijn, het blijven " onze kinderen "! Maar tweemaal ,overtreft toch alles! Pijnlijk, maar toch zo trots, zo mooi, eerlijk en moedig zoals u dit schrijft! Nogmaals goede moed, sterkte en put kracht uit de mooie herinneringen

Gepost door: Delva Josiane | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

heel mooi gescherven die datum 15/06/2013 zal ik nooit vergeten op die dag kregen wij te horen dat mijn broer slokdarmkanker heeft en dat er niets meer aan te doen is en s'avonds kregen we dan ook te horen dat u zoon gestorven is na dat je ook al je dochter moest afgeven mijn ouders leefde ondankes hun verdriet ook mee met u verdriet want voor mijn ouders is het ook hun tweede kind dat ze moeten afgeven mijn oudste broer is op 32 jarige leeftijd overleden en nu mijn 57 jarige broer maar ze putten moed uit u kracht en de manier van hoe u schrijft over u zoon en dochter nog veel sterkte

Gepost door: marina | 24-07-13

Reageren op dit commentaar

Mag ik u geloof, hoop en liefde wensen om deze zware beproeving aan te kunnen. In eerste instantie voor uw broer zelf, maar ook uw ouders en het ganse gezin. Wees elkaar nabij... om het samen aan te kunnen...

Gepost door: myriam van loon | 25-07-13

Lieve Mevrouw,
We zullen je kinderen nooit vergeten, altijd komen hun namen terug. Heb het gedenkprentje van Marie - Rose in mijn dagboek zitten. Wens je nog veel sterkte, ook voor gans de familie en in het bijzonder voor haar lieve jongens.

Gepost door: Denny Joan | 25-07-13

Reageren op dit commentaar

Beste ,

Is het mogelijk om een bidprentje te ontvangen van Chris en Rose .

Mijn adres . De Pauw Marleentje Hoogstraat 62 /6
9960 Assenede Mail : marleentje.de.pauw@telenet.be
Zeer genegen en veel dank . Er brand altijd een kaarsje .

Gepost door: De Pauw Marleentje | 25-07-13

Reageren op dit commentaar

Beste mama Van Loon.veel sterkte in de komende tijden.mijn ouders zijn ook 2 kinderen verloren aan kanker op 3 jarige leeftijd.niet te vatten.en het leven draait door.u bent een sterke vrouw omringd door lieve mensen.ik wens u een toekomst met veel liefde van uw kleinkinderen enzv.veel liefs en sterkte.ingrid

Gepost door: ingrid | 25-07-13

Reageren op dit commentaar

Ook voor u en uw ouders, wens ik dat geloof, hoop en liefde toch nog voor peace, love and happiness kunnen zorgen... het leven na de dood, er zijn voor elkaar...

Gepost door: myriam van loon | 25-07-13

Lieve Myriam ,
Ik heb met u nog in school gezeten in Sint-Rumoldus in Deurne. ik woon ook te Merksem, heb altijd naast de bloemenwinkel gewoond op de Laaglandlaan en nu in de Korestraat nr8 bus 12. Mijn dochter Sandra heeft ook baarmoederkanker gehad, met uitzaaiingen op haar darmen. dat is al 4 jaar geleden, zij is nog in leven maar hoe. Zij heeft dagelijks last van diaree en oververmoeitijd.
Zij heeft nog met Marie-Rose in de kleuterschool gezeten.
Ik vind het verschrikkelijk dat je nu ook je zoon Chris aan kanker hebt moeten afgeven. Ik denk dagelijks aan u gezin. graag had ik een bidprentje van Chris naar boven vermeld adres gekregen. Veel steun voor u, van Tilly Michielsen

Gepost door: Tilly Michielsen | 25-07-13

Reageren op dit commentaar

Veel respect voor familie die zo omgaat met het verlies van twee dierbaren op zo'n korte periode.
Vooral voor de ouders en de zus die zijn overgebleven met hun grote verlies.
Mogen jullie een voorbeeld zijn voor alle mensen die een kind, broer of zus verliezen (ook ik heb een zus verloren die amper 39 jaar oud is geworden)!
Veel respect!!!

Eric

Gepost door: Eric | 25-07-13

Reageren op dit commentaar

Dan kent u de pijn... en graag deel ik dan ook mijn geloof, hoop en liefde, opdat ook u en uw familie peace, love en toch nog een beetje happiness mogen beleven...

Gepost door: myriam van loon | 25-07-13

Reageren op dit commentaar

Heel mooi, heb het met tranen in mijn ogen zitten lezen want oude wonden werden weer opengereten bij mij het verlies van mijn dochtertje van 3jaar waar je nooit te boven komt kan mij voorstellen wat er in je moederhart nu afspeelt, sterkte en dikke knuffel

Gepost door: Erica | 26-07-13

Reageren op dit commentaar

Misschien is het even krassen in een oude wonde, wel de manier om het verdere genezingsproces vooruit te helpen... Voor een lichamelijke wonde geldt die regel, misschien helpt het ook in de ziel. Is alleszins niet de bedoeling uw pijn op te flakkeren. Wil ze wel helpen genezen. Maar het litteken zal altijd blijven, daarvoor zit de liefde veel te diep...

Gepost door: myriam van loon | 26-07-13

Wat een ongelooflijk verdriet! Dit is niet te doen in een mensenleven.
Elk kind op elk schoudertje bij je dragen in de hoop eens herenigd te worden.
Ik wens U ongelooflijk veel sterkte om dit onmenselijke verdriet te kunnen aanvaarden en een goede Moeder en Oma te blijven voor hen die U tot grote steun zijn.

Mvg Miek Hompes

Gepost door: Miek Hompes | 03-09-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.