03-11-13

"you've seen nothing yet"

 
Bijgevoegde nota: dit gaat niet meer over ons, dit is het 'gebruiken van justitie' op een onaanvaardbare manier met verstrekkende gevolgen.
een maatschappelijk debat rond dit thema dat duizenden aanbelangt is wat we moeten afdwingen..." praten helpt, want vanzelf gaat het niet over". Een overheidscampagne die miljoenen kost, maar die men blijkbaar zelf uit de weg gaat. Delen, d...elen, delen en reageren. Voor ons persoonlijke drama zal het niet veel aarde meer aan de dijk brengen, maar de toekomst verdient beter. En daar zijn alle kleinkinderen van de toekomst bij betrokken. Delen, delen, delen... voor er nog meer mensen het recht in eigen handen nemen en mensen het laatste greintje vertrouwen in justitie opgeven.

Opa jarig… kroon, taart, iedereen samen… dat heet feest.

Zingen van ‘lang zal hij leven’… bij grootouders worden de jaartjes kostbaarder… En dit weekend was het zover. Van 9 tot 18h, de 9 uurtjes per maand met zijn kleinzonen, zouden heel feestelijk zijn, met de hele familie samen en dus ook Amélie, Eline, Ewout, Laura, Emma …een speciale dag.

Met kersverse pistoleetjes, roze drinkyoghurt, chocomelk en het traditionele surprise eitje op de kinderborden, werd het na 9 uur. Verkeer kan wel eens roet in ’t eten strooien, maar tussen Schoten en Merksem is dat op een zondagochtend alleen mogelijk als er iets gebeurd zou zijn. Om half tien sturen we een sms-je met die vraag en stellen voor eventueel de jongens zelf te gaan halen. 

Daarop een sms terug: ‘You’ve got mail’

Zondagmorgen en familiefeest, staat de computer op non- actief. Zo’n engelstalige boodschap klinkt dan ook bijzonder onheilspellend en we starten meteen de PC op. En de meester- manipulator slaat weer toe: "Uw voortdurend gestook, recent ook opnieuw in de media heeft tot gevolg dat Alexander en Marnix niet naar jullie willen komen. Ondanks mijn pogingen om dit wel te laten doorgaan."

Correctie:  Drie jaar getreiter in een vechtscheiding en intussen bijna 3 jaar na het overlijden van Roosje, hebben we naar aanleiding van Allerheiligen inderdaad een interview toegestaan in Story. Noem het een hartverscheurende roep om een justitie die rechtvaardigheid nastreeft.

Twee jonge kinderen die hun mama verliezen, worden door de man die zich vader mag noemen, ook nog eens hun plaats binnen de vertrouwde familie afgenomen op listige en onmeedogenloze wijze. Alle pogingen ten spijt, en vermits hij enkel met ‘gelijken’ wil praten, viel Dr. Ann- Marie die bedenkelijke eer te beurt. Ondanks alle goodwill, zeg maar zijn eisen te nemen of te laten, blijft hij de kinderen misbruiken. Elke psycholoog met een beetje ervaring in narcisme, doorziet welke schade de mail moet aanbrengen.

Niet 'hij', maar 'de kinderen' willen niet meer naar opa en oma komen, hij heeft pogingen ondernomen…

Het moet pijn doen, dus moeten het de kinderen zelf zijn, die ons verloochenen. Laat dat nu juist de manipulatie zijn, al werkt hij niet meer als cardioloog, hij weet hoe een hart te breken.

Die kinderen hebben om te beginnen geen afsprakenkalender. Kinderen kopen geen Story en de tekst is al evenmin op kindermaat geschreven. Bovendien er is een vonnis dat 9 uren per maand contact met de familie van mama aangeeft. Opnieuw negeert hij het, zelfde streek als een jaar geleden toen hij het vonnis van één weekend per maand overtrad en we een POS- dossier werden, waarin de familie van een overleden ouder, geen partij is…. En hij schuift het in de schoenen van de kinderen. “Zij willen niet…” 7 en 9 jaar ‘willen’ niet. Dan ga je als ouder toch uitleggen waarom opa en oma belangrijk zijn… ouderlijk gezag en opvoedingsplicht.

Als je kinderen manipuleert en 30 dagen lang indoctrineert dat de familie van ‘Marie-Rose Morel’ -want zo noemen zij ons als ze vertellen- slecht is, en de kinderen komen hem na die ene zondag vertellen van een fijne dag, dan is dat olie op het vuur blijkbaar.

Opa die jarig is. De kroon heeft hij niet opgezet. Staat ook niet als je gezicht grauw ziet van verdriet. De taarten waren er wel én lekker. En ook aan liefde geen gebrek. ‘Hun’ cadeautje dat nonkel Bak achter de hand had, gaf hij dan maar zelf in hun naam. Opvoeding heeft veel facetten en jong geleerd is oud gedaan.

Telkens –en dat is dus één dag van 9 uurtjes per maand-  als het aanpassingsmoment verstreken was, genoten de kinderen met volle teugen van de liefdevolle en stressloze sfeer, de ‘geheime club’ met de twee nichtjes en alle leuks dat hier te beleven valt. Een half uurtje voor we ze terug naar de Valkenlaan brengen, bereiden we hen daar rustig op voor. Het speelgoed dat hier van hen blijft, wordt netjes terug in hun persoonlijke koffer opgeborgen tot de volgende keer. We nemen ook rustig de tijd om van de overgang geen bruusk moment te maken. Dat ze nu thuis ook zo lief moeten zijn en goed hun best doen op school, goals maken in het voetbal… de pijnlijke vraag om nog eens te mogen blijven logeren zoals vroeger, wordt steeds in een belofte omgezet dat ze het papa mogen vragen en we niets liever willen. We willen geen pijn om het afscheid, want het gaat om hun evenwicht, dat ze telkens weer een dagje terugvonden. Altijd vertrekken ze met een prettig vooruitzicht… en hopen we de vijandigheid van de aankomst te hebben gecompenseerd. Maar wat als de afbraak al meteen terug aanvangt...

‘You’ve got mail’, doet ons heel hard denken aan de uitdrukking ‘You’ve seen nothing yet…’

IMG_3227.jpg

 

en dit tafereeltje bij het afscheid is écht... Eline troost Alexander met de belofte van volgende keer terug... 

20:51 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Myriam,

Deze foto doet me bijna huilen. Ookal zie je het gezichtje van Alexander niet, je ziet de wanhoop in z'n lichaamstaaltje. Je ziet hem houvast zoeken bij z'n nichtje... Die jongens willen maar al te graag naar hun grootouders. Dat die godverd*mse vent hen zo MAG manipuleren, gaat er bij mij NIET in! Ik word hier eerlijk gezegd, heel erg boos van.
En ja er zijn zo van die mensen die zeggen: je hoort enkel hun klokje en nooit die andere kant maar er zijn genoeg dingen uit het verleden die tégen hem spreken.
Jullie 2 prinsjes zijn hun lieve mama kwijt, en krijgen er dan zoiets bij :s Wat een mama moet zij (nieuwe vrouw) dan zijn, dat ze dit de kinderen kan en wil aan doen? Geen enkele oprechte en liefhebbende moeder zou dit met kinderen doen.
Ik zou jullie zo graag helpen, op welke manier dan ook...
Lieve lieve Myriam, geef de moed niet op. En als jullie prinsjes ooit oud genoeg zijn en zelf op zoek gaan naar informatie, zal hij z'n eigen rechters nog wel tegen komen. En die zullen dan, terecht, zeer hard zijn.
Enkel jullie kunnen Alexander en Marnix nog een beetje de sfeer en de liefde van mama laten voelen, jullie hebben hier recht op en you gotta fight for your right!! Samen met vele anderen!!
En waar een wil is, is en blijft een weg.
Heel veel sterkte en moed aan jullie allen!
Indien ik iets voor jullie kan betekenen, laat gerust van jullie horen.
Met heel veel liefs,
Meggie

Gepost door: Meggie | 03-11-13

Reageren op dit commentaar

hoe wreed is dit tegenover de kinderen en tegenover jullie
kan justitie daar nu echt niets aan doen
Weet niemand daar hoe het echt verloopt.

Gepost door: marcella | 03-11-13

Reageren op dit commentaar

Wat een leegte ..... en zo weinig woorden ik verloor mijn zoon, uw zonen verloren hun mama doe aub de jongens dit niet aan. En als u Roosje echt hebt lief gehad moet je beseffen dat dit niet de bedoeling kan zijn. Vergeet de wereld om je heen en ga voor je gevoelens !!

Gepost door: Cvd | 03-11-13

Reageren op dit commentaar

Liefste mevrouw,
ik vind het zeer erg voor jullie,en vooral voor de ventekes.ZE hebben hun mama al verloren,maar laat hen dan toch de kans om hun ouders van hun mama te ontmoeten
Monique

Gepost door: monique de maeyer | 03-11-13

Reageren op dit commentaar

Er komt een dag dat de kinderen het gezond verstand, dat ze zeker van hun mama en haar familie erfden, laten spreken en gebruiken en zo zullen hun ogen open gaan ! Niemand misbruikt kinderen ongetraft !!! En manipulatie is misbruik . Eigenlijk zijn het grote losers, die bang zijn om te moeten ondervinden dat "warmte" belangrijker is dan geld. Geloof me , ik weet waarover ik spreek. Nog veel sterkte maar wees er zeker van, de kinderen komen terug en al het goede blijft hen bij.

Gepost door: Jessie De Bock | 04-11-13

Reageren op dit commentaar

Myriam
Hoe is zoiets mogelijk. Mijn hart breekt bij al dit verdriet die jullie wordt aangedaan. En niet enkel jullie, maar evenzeer de "prinsjes"! (zaterdag ging ik om Story om jouw verhaal te lezen, ik heb 3 boekhandels moeten doen om nog een exemplaar te vinden. Dit bewijst, denk ik, dat Vlaanderen jullie niet vergeten is!) Heel veel moed en sterkte!

Gepost door: Pascale | 04-11-13

Reageren op dit commentaar

Liefste mevrouw
Als moeke van twee schattige kleinkinderen breekt mijn hart! Het is toch niet te begrijpen.... en dat het zo anders zou kunnen zijn. Jullie hebben een belofte gedaan aan jullie lieve dochter Roosje en doen alles om de kleinkinderen te mogen zien. Ik begrijp ook niet hoe de toegestane bezoekdagen niet langer gelden. Ik weet dat het zeker niet gemakkelijk zal zijn en dat de weg zeer lang is, maar probeer nog eens, in de hoop om tot een oplossing te komen, te gaan voor een diepgaand gesprek met hun vader. Voor alles bestaat een oplossing maar ik denk dat spreken tegen elkaar veel kan oplossen, tenminste als de wil er is van beide kanten. Het is vooral van groot belang voor de jongens en voor iedereen. Of in het slechtste geval moet er toch iemand zijn die jullie kan helpen? Het moet heel hard zijn de jongens zo weinig te zien, want ik kan mij voorstellen wanneer zij bij jullie zijn, dat dit het verdriet om het heengaan van hun moeder wat verzacht. Heel veel sterkte en moed toegewenst en hopelijk komt het goed, dat wens ik jou en heel de familie toe van ganser harte!

Gepost door: Maria Wylin | 04-11-13

Reageren op dit commentaar

Is er nu niemand die er iets kan aan doen dat die kinderen bij hun grootouders kunnen komen en dat die harteloze manipulerende en stalkende misbruikers ontmaskerd worden en gestraft worden voor hun daden vanaf de datum van hun overspel en zo hun voogdij verliezen van de kinderen en hen dan de kans geven om in LIEFDE en WARMTE op te groeien ?!?! Waar is hier het gerecht dat voorrang geeft aan kinderen ?!?! Elk kind heeft recht op liefdevolle grootouders en warme herinneringen aan hun moeder !!!

Gepost door: Jeanine Fierens | 04-11-13

Reageren op dit commentaar

Myriam toch, ik begon je blog met blijdschap te lezen, omdat de prinsjes bij jullie zouden zijn, maar na enkele zinnen kreeg ik het gewoon koud. hoe is het mogelijk, hoe krijgt hij het toch telkens weer gedaan ... veel liefs

Gepost door: ann | 04-11-13

Reageren op dit commentaar

Lieve Myriam en Chris, wat is dat toch vreselijk pijnlijk.
Is er nu in heel België niemand die kan zorgen dat jullie de kleinkinderen van Roosje toch wat meer kunnen zien.
Dat verdienen jullie niet zo'n pijnen. Voor vreemdelingen word méér gedaan dan voor eigen volk. Ik leef met jullie mee en veel sterkte, al is dat maar een flauw woord ik weet het. Veel lieve groetjes.

Gepost door: Tilly Michielsen | 05-11-13

Reageren op dit commentaar

In het rechtssysteem zou een advocaat die een client begeleidt ,bewijs moeten hebben en ook onderzoeken dat wat zijn client vertelt, de waarheid is. Dat gebeurt nu enkel op een assisenproces waar alle getuigen worden opgeroepen en gehoord onder ede. Als ouders niet verantwoordelijk en kindvriendelijk een episode samen kunnen afsluiten, dan zou de procedure met getuigen 'onder ede' een juister beeld geven aan wie moet beslissen in hun plaats, de rechter. Als dan een ouder overlijdt na zo'n vechtscheiding is er een referentiekader als er dan minderjarige kindjes zijn en zou duidelijk worden waarom het contact met de familie van de overleden ouders zo belangrijk blijft. En dan zou de manipulatie van het systeem niet meer leiden tot een procedure waar nog enkel met die'overlevende' ouder rest. Dit debat moet er komen. Voor 1000den mensen in nood en kinderen die psychish misbruikt worden.

Gepost door: myriam van loon | 06-11-13

Reageren op dit commentaar

lieve oma en opa van Marnix en Alexander,wat een in-triest verhaal,wat er ook gebeurd is tussen jullie en jullie ex-schoonzoon,dit verdienen jullie zéker niet!sterkte

Gepost door: rita parmentier | 17-11-13

Reageren op dit commentaar

Mevrouw, je voelt teleurstelling, leegte, vooral onmacht tgv je schoonzoon, maar ik weet uit eigen ervaring dat de grondslag die jullie gelegd hebben en die bestond uit "liefde" toch zijn weg zal terugvinden. Als de kinderen groter worden komen ze terug...De warmte die jullie geven en gegeven hebben zal als een magneet werken...ieder mens zoekt de warmte/liefde waar ze te vinden is...
Heb nog zeven affiches van Marie Rose als lijstduwer van Europa, zo je ze wenst, wil ik ze U wel laten geworden.
Nog veel positieve nu-momentjes gewenst!

Gepost door: Amanda De Clercq | 19-11-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.