05-01-14

Chris jr alias Vince Hilton: gelukkige verjaardag.

Die 5de januari 1978…

Kerstvakantie.

Heel rond en gezond… op de rug gezien niet zwanger, aan de voorkant méér dan hoogzwanger… maar ik voelde me super… alles was ruimschoots klaar. De familiewieg opgetuigd, het historisch doopkleed, waarop ons Moeke naam en geboortejaar van al haar kleinkinderen borduurde, lag stralend wit te wachten op de ‘naamgeving’.

We leefden nog in ‘blijde’ verwachting van wat toen nog een verrassing én een wonder heette.

Kerstavond, -dag, oud- en Nieuwjaar en nu ook bijna de kerstvakantie waren voorbij en de nieuwe telg was dan al wel even uitgerekend, maar blijkbaar niet uitgeteld…

Een oud en wijs gynaecoloog besloot een handje toe te steken, voor ik “zou ontploffen”, lachte hij.

Zo werd 5 januari de verjaardag van  Christian Morel  jr.

Een broer voor de twee zussen. Ze hebben het 35 jaar lang geweten. Met of zonder vlechtjes. KnipogenLang duurde het moedertje-spelen niet en ze werden meegesleurd in zijn wereld van avontuur, sport en soms ook gevaar.

“Sandokan” is nog steeds de kreet die me kippenvel bezorgt. Onder die luide schreeuw sprong hij overal af, onverwacht achter elk obstakel uit, op de denkbeeldige vijand af. We beleefden meermaals de schrik van ons leven… en hij was de held.

Sport werd een meer aanvaardbaar alternatief voor ons energieke zoontje. Voetbal, crossen op zijn BMX, tennissen, zwemmen… wel altijd gaan voor winst.

Tot zover was het 'Spielerei'... dan kwam het ernstige werk…Rechten. 

Geen vlekkeloos parcours als je eind mei mama’s auto in de prak rijdt om de eerste cursussen op te halen… Maar de charmes van de junior waren onuitputtelijk en intelligente knappe meisjes (met super nota’s) waren zijn muzes… Ze kregen er in ruil onvergetelijke feestjes en plezier voor in de plaats, en hoe langer hoe meer verneem ik dat die een diepere indruk lieten dan de boekenwijsheid. Hij leerde hen peace, love en vooral happiness... en dat stemt toch nog dankbaar voor dit veel te korte leven.

Die zonnige dag eind juni was het zover en met vele andere ouders zaten we in de grote aula voor de diploma uitreiking van de nieuwe Masters in de Rechten.

De afgestudeerden hadden een eigen plaats in het halfrond en hoe we ook tuurden, we vonden onze Chris niet. Ze leken ook allemaal zo op elkaar in hun kostuum…Zijn gsm gaf altijd voice mail.

De zitting begon met een speech: de “theorie” van hoe zij zich straks in de maatschappij als verdedigers van het recht zouden moeten ontpoppen… een mens zou het nog geloofd hebben…

Met trots, zelfs een beetje ontroerd… én ontgoocheld omdat we hem maar niet konden vinden tussen alle gediplomeerden,  hoorden we afroepen dat Christian Morel het diploma Master in de Rechten had behaald…

Bij het verlaten van de zaal rinkelt mijn gsm: Oef, onze Chris.

-"Jij probeert me te bereiken, mama?"

-“Proficiat, jongen, maar waar zit jij ergens in de zaal.”

Doodkalm:

-“ik ben op mijn kot”

-“Hoe, en niet op de proclamatie?”

-“Om mijn naam te horen afroepen? Allez, mama… ”

-“Was een mooie speech over deontologie van de rector om mee te geven aan de nieuwe lichting” zei ik naar waarheid.

-“Dan wordt het uitkijken wat ze er mee gaan doen, ik heb mijn twijfels.”

We waren verstomd... Het had iets van de 'arrogantie' van een twaalfjarige tegen zijn vader in de tempel....

Na drie jaar balie was voor hem de justitiële maat vol… En langzaam maar zeker, begrijp ik. Sorry dat ik toen dacht: beterweter... 

Gelukkige verjaardag zoon. Vier hem in liefde met ons Roosje. Ik draai loeihard je 1st Sun in mijn auto seffens, misschien zie je dan mijn tranen niet…

scannen jr telefoon0001.jpg 

Bij deze foto verbeeld ik me dat je belt en zingt

‘I just call to say, I love you…” en ik val in:

“and I mean it from the bottom of my heart”…  

 

 

16:53 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Respect!!

Gepost door: Binneke | 05-01-14

Reageren op dit commentaar

voel u sterk met de prachtkinderen dat jullie hebben,daarboven volgen ze jullie ! respect !!

Gepost door: irene | 05-01-14

Reageren op dit commentaar

Zo mooi en ontroerend neergepend door je. Know the feeling. Maar weet zeker dat ze allen over ons waken. Sterkte en ne happy one voor Chris

Gepost door: Winny | 06-01-14

Reageren op dit commentaar

Een gelukkige verjaardag voor jullie bijzondere zoon Chris, die al bij het afstuderen aanvoelde waar jullie nu mee geconfronteerd worden, nl het falen van het rechtssysteem.
Ik hoop nog steeds op een oplossing zodat jullie jullie kleinkinderen kunnen zien en hen met de broodnodige liefdevolle warmte kunnen omringen. Vraag hulp aan hierboven lieve Myriam, en dan bedoel ik niet alleen Roosje en Chris, ik geloof in het bestaan van engelen die ons hulp kunnen bieden als we ernaar vragen. In de boeken van Lorna Byrne, Doreen Virtue enz staat hier meer over beschreven. Veel sterkte en liefs, Veronique

Gepost door: Veronique | 07-01-14

Reageren op dit commentaar

twee kusjes naar de hemel voor twee twinkelende sterren en een extra kusje voor chris zijn verjaardag

Gepost door: decruyenaere sonia | 07-01-14

Reageren op dit commentaar

Dag Myriam,

Omdat jij (en helaas ook ik) weet hoe het voelt om compleet machteloos te staan tegenover de ziekte van één van je geliefden : zou je willen overwegen om op je blog of facebookprofiel te verwijzen naar de facebookpagina "Red Ed - Word stamdonor" van een meisje uit onze verre vriendenkring? Mijn naam moet niet vermeld worden, die van Katrien en Ed des te meer.
Bedankt, veel moed, en lieve groeten,
Lies

Gepost door: Lies | 16-01-14

Reageren op dit commentaar

Mijn enthousiasme werd meteen getemperd, bij het bericht dat eens de halve eeuw voorbij... je geen stamceldonor meer kan zijn... maar al wie jong en sterk is, geef je op en vergroot die databank, zodat die hartverscheurende schreeuw geen roep in de woestijn is...

Gepost door: myriam van loon | 16-01-14

Heb het meteen gedeeld op onze fb- profielen en op de veelgelezen en gedeelde "atouchofrose.skynetblogs.be".
Als velen het bericht delen en vooral zich opgeven als donor wordt de kans zoveel groter... Opgeven is geen opgeven. We geloven en hopen in liefde mee....

Gepost door: myriam van loon | 16-01-14

De commentaren zijn gesloten.