21-01-14

RedEd krijgt bloedstollend nieuws...

En dan breekt mijn klomp…

Alom aanwezig in de media, niet weg te denken van facebook: de schreeuw om stamceldonoren… de oproep RedEd werd ook massaal via de sociale media, gedeeld en gedeeld en gedeeld… mensen haalden het beste in elkaar boven om Eds kansen te verhogen…

Het menselijk inlevingsvermogen bestaat. De wil er voor anderen te zijn, leeft.

Daarnet in het journaal de mededeling dat meer dan 7000 mensen in amper drie dagen, zich aanboden. Niet bang van een prik…op zoek naar die levensreddende match.

En dan meteen daarna de ‘bloedstollende’ mededeling dat … de bloedbanken de financiële middelen niet hebben om het bloed van deze gulle gevers in ontvangst te nemen. Het vinden van de vitale cellen voor Ed, zal niet voor morgen zijn… als die morgen er dan tenminste nog komt…

Hoe is dat in godsnaam mogelijk. Jaarlijks worden enorme bedragen gespendeerd aan acties om ‘bloedgever’ te worden. Adverteert men dan om een enkeling te bereiken?  

Moet zijn, want als naar aanleiding van een concreet noodgeval de donoren zich melden… blijkt men ze niet te kunnen ontvangen. Dan verdring ik zelfs een opdoemend idee dat niet- betaalde advertentie niet beter mag renderen dan kostelijke campagnes….

Als loononderhandelingen nu eens zouden gaan over -daling in plaats van -stijging, er zou bedankt worden voor bonussen en opslagen voor die al uitzinnig hoge lonen… als langer werken ook zou betekenen dat men niet ‘binnen’ kan zijn op zijn veertigste…  dan worden we onverwacht terug concurrentieel op de wereldmarkt, leren mensen terug verlangen naar- en werken voor iets, kunnen er meer mensen aan de slag, kan ‘anders’, leefbaarder gewerkt worden….

en

verhoogt de kans dat alsnog gezocht kan worden naar de juiste stamcellen, Ed geRed wordt… en de hoop bij de wachtenden op een matchcelletje levensvatbaar blijkt …

’t Is maar hoe je ’t bekijkt…    

00:55 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.