22-02-14

ING Solidarity Award voor 'a touch of Rose'

Dit stond onder vorig blogje en belofte maakt schuld::

Een verslag van de overhandiging van de ING- award voor ‘A touch of Rose’, maak ik een van de volgende nachten…  

Met meer dan de voorziene vertraging, publiceer ik hier het beloofde verslagje, al zou de hoofding  ‘prettig gestoord verhaal’ de lading beter dekken… nu laat ik het dan toch op u los… mét foto… 

Wie die fameuze nacht van 12 december tot aan de finale onherroepelijke STOP om middernacht mee- chatte, wil ik hier met plezier de hilarische ‘taferelen’ helpen herinneren om 1000 euro in de wacht te slepen voor ‘a touch of Rose’.

Het ‘gewicht’ van de nuchtere bedenking: “ gewoon een storting doen en op tijd te gaan slapen”, drong dan ook pas ’s morgens door als twee spleetoogjes me in de spiegel, gekheid verwijtend, aankeken…

Als de kat van huis is, dansen de muizen… en daardoor kwam er geen dwingende roep om te gaan slapen en kon ik me ongelimiteerd in de cyberstrijd werpen… ‘elk nadeel heb zo z’n voordeel’  dixit Johan Cruyf en met het eraan gebreide staartje van de ‘plechtige award uitreiking’ was het de nachtfolie waard…

De uitpuilende mailbox ‘the morning after’ bracht die volgende dag meteen terug op smaak… 

-‘Zijn we nu bij de vijf eersten? ,

-heeft iemand de laatste stand om middernacht stipt van de eersten genoteerd?

-Was het echt gedaan om middernacht?

-Nog geen bevestiging van mijn stem ontvangen, telt ze dan mee”…

-en zoveel meer…

Maar ook een lijst met euforische, geschreven kreten van overtuigde winnaars als een oerkreet: ‘yes, yes, yes…’ Dus we hadden het wel degelijk gehaald??? 

In de geurige walm van een kop sterke koffie herbeleef ik in uitgesteld relais, de adembenemende eindrush en ondanks de ochtendkilte voel ik mijn mond glimlachen en een hartverwarmende rilling door me heen gaan.

De betovering van die wonderbaarlijke avond en nacht voelde als een heuse ‘touch of Rose’…

Voor de lezers van deze blog die de 12de december 2013 genoten van een rustige slaap met of zonder zoete dromen,  even recapituleren wat een ploeg facebookvrienden in overdrive joeg.

Het draaide allemaal om de ING Solidarity Award 

Van 12 november tot 12 december 2013 kan het publiek via ING stemmen op zijn favoriete vereniging. De Belgische vzw's met de meeste stemmen krijgen van ons een geldprijs ter waarde van 1.000 euro. Een financiële ruggensteun als beloning voor hun inzet en relevantie. De ING-jury bekijkt de projecten en maakt de winnaars op 10/01/2014 bekend.

Een maand tijd, van 12/11 tot 12/12 waarin genoegzaam, langzaam maar zeker, de stemmen zich verdeelden over de vele projecten, laait in het aanschijn van de eindmeet, plots die competitievlam hoog op en wordt ‘opgeven is geen optie’ de strijdkreet. Hij raast door bekabelde en draadloze verbindingen, bijt zich vast in clouds om meegevoerd te worden tot zelfs naar de andere kant van de aardbol, er te lossen en daar de boodschap door te geven…

Dat in enkele uren tijd 1616 mensen zich mee achter ‘ons’ project scharen, is uiteraard meer dan een opsteker… Vooral omdat ‘a touch of Rose’ volledig draait op SOLIDARITEIT en dus de Solidarity Award zowiezo al verdient… stel dat u de wenkbrauwen fronst hier toch even de link: www.atouchofrose.be...

De koplopers waarvan we hun stemmenaantal als rugnummers steeds duidelijker konden lezen… 1750, 1722, 1623 lopen niet zoveel voor en geregeld werd met ‘Kortjakje’ en de ‘Vlaamse kerels’, ‘haasje- over’ gespeeld, wat tot lachwekkende en hilarische oproepen leidde… 

Die Vlaamse kerels –als ze ons niet voor de voeten liepen, zaten ons op de hielen en waren de geduchte concurrenten om in de top vijf te geraken en te blijven.  Dat ze derhalve door onze chatters scherp in de gaten werden gehouden, mag niet verwonderen.

‘Moeten die niet gaan slapen, die hebben toch morgen school?’

‘Zullen we een dopingcontrole vorderen, want hoe kunnen die plots zo’n bokkensprongen maken?’

‘Niet uitgesloten dat die seffens een flinke uitschuiver maken, want die smeren hun benen wellicht permanent met wonderolie in’.

Dat Kortjakje inhalen is moeilijk, die zullen alvast niet struikelen over hun jakje...

Openlijk gesuggereerde richtlijnen om vanuit één PC toch meerdere keren een stem uit te brengen, stootten op verzet dat de ‘vijand’ kon meelezen en die tactiek dan ook kon toepassen. En dat het blijkbaar zo was, uitte zich meteen in alweer een hazensprong voorwaarts… af en toe was een verwijzing naar 'het goede doel' van elke vzw, dan ook geen overbodige luxe.

Een ‘uitgeputte’ kerel uit ons kamp –wat mailadressen betrof- had hét perfecte excuus om op café te gaan, en alle smart- en i- phones van de stamgasten aan het werk te zetten.  Geen sprake van enige omkoperij vermits de inventieve kerel op zijn kroegentocht niet eens de tijd had een tournée générale aan te bieden...

In de grensgemeente Essen werd de laatste draad met haastige spoed door de naald gestoken, zodat de naaicursisten ruimschoots de kans kregen om in navolging van de GO (de gentille organisatrice) ‘a touch of Rose’ aan stemmen te helpen. 

Al die tijd komen ook veel groetjes binnen van chatters die merken dat je’ on line’ bent en dan fluistert een marketingengeltje in je oor: ‘por ze aan te stemmen’… Geen probleem voor wie even op de site kan zien waarover het gaat, maar als je dergelijk verzoek indient aan anderstaligen die dan ook nog eens aan de andere kant van de wereld wakker zijn… dan heb je je wat op je nek gehaald. Maar wie A zegt, is ook B verplicht en dus de hele rimram doorgegeven. Hilarisch dat ‘A touch of Rose’ zelf geen uitleg nodig had,  ING wel… Deed deugd. 

Even de sfeer weergeven, hoe het eraan toe ging. Mijn bureau leek een call center, ik dus een call girl… die in het blauwe schijnsel van de 4 PC’s  antwoordt op de chatberichten, vragen, opmerkingen van alle slag. Soms moet ik haast luidop lachen als ik in de ogen van ons Rose kijk, wanneer een van de PC’s  op het beginscherm terugvalt.

- ‘Een kolfje naar je hand, zeker’, zeg ik, zeker wetend dat ze ja knikt, zo nabij… rose op screen pc (2).jpg

Een kleine bloemlezing: 

Beste, wil je misschien ook helpen om 'a touch of Rose ' bij de top 5 in de provincie Antwerpen te stemmen, dan vallen ze in de ING Solidarity Awards in de prijzen en ontvangen 1000 euro. We komen nog wat stemmen te kort om in die top 5 te komen en elk e-mailadres kan 1 keer stemmen. Je hebt daar wellicht toch een paar adressen van u, van je echtgenote, van kinderen???

oei, ik ben weer sneller aan 't typen dan de toetsen kunnen volgen... Maar het spant erom en de wedstrijd loopt morgen af... help je mee? Bedankt.

ING Solidarity Awards, provincie Antwepren, a touch of Rose... help ons in de top 5 aub.

Dear Myriam, I'm in Dubai & have been attending biz meeting all day, sorry cudnt do this earlier...but now I'll go to d link & will do as u advised!!! Hope 2 c u soon!!! ;)))

It's all in Flemish.. But guess I must click on d left side below d 1000€ award....right?!!

You choose ‘stemmen voor uw favorieten’. Choose in ‘alle provincies: Antwerpen’ and then you already see 'a touch of Rose' the pink rose. On the end of the text you see ‘stemmen’. Click and they ask your e-mailaddress and agree the rules. You receive a mail to confirm your vote. That 's it. Success.

It ask toutes les categories...guess says which category...?!!!

Dag Myriam, Het is gebeurd, en ik mail het door aan een paar mensen die er zeker ook voor zullen stemmen! Blij dat ik je nog eens lees, en veel succes ermee - ze verdienen het! Marie-Rose is trouwens nooit ver uit mijn gedachten - zeker deze maand. Als ik hier met de kinderen de kerstversiering plaats zal er ook een kaars voor haar branden.

Hey Myriam,

Ben met verschillende e-mail adressen aan het stemmen.

Dat van mijn werk kan ik pas morgen bevestigen

We gaan er voor!

schitterend, die Vlaamse kerels leggen ons het vuur aan de schenen, maar als we zo voortdoen, kunnen die op de derde plaats best beginnen vrezen...

Krijgen de éérste 5 een prijs of enkel de éérste?

de vijf eerste per provincie... maar we zakken weer weg... elk mailadres mag stemmen ook op één en dezelfde PC...

Ja ben ik nu mee bezig. We kunnen een aantal e-mail adressen misschien aanmaken?

Niet volledig eerlijk maar ja...

hoe bedoel je aanmaken? Wij hebben hier het mailadres van mijn man en dat van mij...

Nieuwe adressen aanmaken via g-mail bv. je kan zelfs op een hondennaam een adres aanmaken.

Ok, dan hebben we Perlefine, Fleur, Fien, Amber, Choukie, Donna… Roosjes hondenfarm. Ze komt niet meer bij van ’t lachen daarboven…En dan vergeten we Sally en Ariël nog en zelfs de Burgerwolf… en misschien ook Kareltje, de kat van nonkel Bak…té gek toch… Alle gekheid op een stokje, de Ark van Noach heeft niet meegespeeld…. Maar we hebben wel een beet verteerd met al die suggesties.

................................. Tong uitsteken

En plots: betovering verbroken.

Geen gong, geen twaalf klokslagen, geen aftelrijmpje, geen doek dat valt, geen “game over” ... gewoon gedaan. Wat jammer... we bleven als verweesd achter.

Alhoewel, even maar, want dan gingen de poppen terug aan ’t dansen: ‘Hoe, is dat dan gedaan, zo ineens, die menen dat, of wat?’

Gaan slapen? Blijkbaar op dat moment voor velen geen optie… scrol even terug naar boven voor de gevolgen…

Op 10 januari kwam het bevrijdend bericht dat we erbij waren en op 6 februari de Solidarity Award zou overhandigd worden.

 scannen ing0001.jpg

Samen met Lesley, een van de sterkhouders van het vrijwilligersteam van ‘A touch of Rose’, werd ik op pad gestuurd om op 6 februari, in een heuse zondvloed, onze weg te zoeken in Brussel om als een van de 55 begunstigde vzw’s de prijs voor de stichting in ontvangst te nemen. Hoe beter konden we 'a touch of Rose' aanbevelen dan aan CEO van ING, dhr Rik Vandenberghe, de dagboeken van Marie-Rose te overhandigen en zijn stellige leesbelofte te krijgen. Dat de aanwezige bestuurders ook meteen intekenden, vervulde ons met dat hartverwarmende gevoel dat 'Roosje' heet. 

En de Vlaamse Kerels? Ja, die waren er ook met z’n twee… best leuke kerels, die we volgende keer toch gaan kloppen… Knipogen

 

Hier past een welgemeend en hartelijk woord van dank aan al die supporters en sympathisanten die weer maar eens bewezen dat niets onmogelijk is voor wie erin gelooft, en niet opgeeft... en de centen... dat weet u wel, die gaan INTEGRAAL naar de mooiste stichting die ik ken....  

13:34 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Myriam,van jouw gedrevenheid kunnen we allemaal nog wel iets leren.

Gepost door: an | 24-02-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.