09-03-14

laat de zon in je hart ... op Vrouwendag...

What a beautiful day…

Drie pr8tige, heel bijzondere pioenen openden vanmiddag in de blakende zon hun bloemenkroon en lieten ons haast symbolisch diep in hun hart kijken. Drie jaar en een maand geleden 8/2/2011, sloot ons Roosje haar prachtige ogen, maar nog elke dag verdrink ik er in, als ze me vanop mijn PC-scherm aankijkt. Ogen die vragen, weten... een blik die verder reikt dan hier en nu... een geruststelling... 

Deze lievelingsbloem van ons Rose ontvouwt vandaag haar ontelbare flinterdunne kelkblaadjes helemaal in het zonlicht tot groot jolijt van een eerste bijtje en de bewonderende blikken van wie schoonheid weet te waarderen. Als de avond valt, vouwen de blaadjes zich opnieuw kunstig rond de opgeslagen warmte om die te koesteren onder de heldere sterrenhemel en morgen weer present te zijn. Helemaal Rose...  

pioen terras.jpg

Tante Fawie bezorgde drie jaar geleden een pioenstruik bij ieder van ons als tastbare ‘touch of Rose’ bij elke nieuwe lente die nog komen zou... En dat was vanmiddag dus... geen twijfel mogelijk.

Voor de ik-weet-niet-meer hoeveelste keer snoep ik van de prachtige teksten die Marie-Rose zo natuurlijk en oprecht neerschreef. Haar mama-weetjes die op fantasierijke, creatieve, empathisch geladen manier glimlachend ontroeren en zo mooi aansluiten bij alles wat 'a touch of Rose' heet. Een leidraad, een opkikker, een meditatiemoment...  nog bijna dagelijks wordt er naar dagboeken gevraagd of laten mensen weten hoe belangrijk ze zijn in hun leven. Een bijbel van optimisme, geloof, hoop en vooral zoveel liefde. (nog steeds verkrijgbaar aan 10 euro/boek, integraal voor 'a touch of Rose' vzw.)

De openheid waarmee ze ook het ziek zijn, als leven definieert en combineert met zelf gekozen foto's om haar woorden kr8 bij te zetten: zoveel om dankbaar voor te zijn... 

Met een zeteltje op het terras genietend van de warme zonnestralen, dwarrelen in mijn herinnering Vivaldi’s ‘lente’klanken uit Roosjes dwarsfluit over me heen.

Ann- Marie die het beloofde technologisch hoogstandje voor papa's PC brengt, vertelt met passie over de nieuwe parel aan de kroon van 'a touch of Rose'. professioneel met zoveel inzicht, inzet en liefde wordt speels en met veel respect voor ieders gevoeligheden, gespecialiseerde psychologische begeleiding aangeboden voor kinderen geconfronteerd met verdriet, afscheid, gemis, gedwongen verdringing... 'integratieve psychotherapie' op maat van- en in het belang van het kind.  Een pr8ige en meer dan betekenisvolle aanvulling voor het psycho-sociaal-oncologisch welzijnscentrum met de toepasselijke naam.  

 

De bijna 'perfect day’, verbleekt bij een bloedstollend bericht: 239 mensen onderweg van Kuala Lumpur naar Beijing… een vlucht die onze papa vele tientallen keren beroepshalve nam… zullen niet meer thuiskomen.

En 7 jongeren na een gezellige avond, samen verkoold in een vreselijk verkeersongeval...  Weer zoveel moeders, vaders, broers en zussen, opa's en oma's, geliefden … van de ene op de andere minuut in rouw. Dromen in de kiem gesmoord. Plannen overhoop gehaald. Pijn, verdriet, lijden. Hopelijk vertrok niemand voor die laatste trip zonder een groet of zoen... want niet te herdoen. Ik bid dat veel hartelijke mensen daar hen nabij zijn. Alleen red je het niet.  

'Que sera…sera… wat zijn moet, dat zal zo zijn... '  ‘A touch of Rose’, ‘a sound of Chris’, geloof, hoop en liefde, peace, love and happiness...  allemaal bakens die we voortdurend flexibel verzetten op de weg, waarheen die ook leidt, die we moeten gaan... met slechts één navigatiecoördinaat: opgeven is geen optie. Zoenen

 

14:46 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Het leven is niet altijd zoals we het wensen, maar doorgaan is de boodschap xxx

Gepost door: augusta | 09-03-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.