08-07-15

Marie- Rose en haar jarig prinsje...

8 juli… de bijzondere kr8 van 8 werkt… langzaam maar zeker, maar zeker langzaam, wordt met vereende kr8en gesleuteld aan wat een aanslag op de menselijkheid heet…

De weg is lang en vermoeiend, maar het begrip, de steun en de hulp zijn groot en het vertrouwen oneindig.

Het gaat al lang niet meer om ons alleen. Het gaat er nu vooral om, andere kinderen hier preventief voor te behoeden zonder de slachtoffertjes van vandaag te raken.

Omdat opgeven geen optie is, zetten we al ons geloof, hoop en liefde in om het vreedzaam leger gouden harten aan te voeren in een strijd die niet om winst, maar om mensenrechten gaat.

Met velen de kr8 van de liefde inzetten om domheid, hatelijkheid, gebrek aan inlevingsvermogen, manipulaties, leugens en bedrog…te overwinnen. Check, check, dubbelcheck... het blijft een gezond principe.

Nee, het is geen droom, noch verbeelding, dat Marie- Rose het liefdevol, m8ig leger grootouders aanvoert met ‘a touch of Rose’ in de strijd om kleinkinderen niet te herleiden tot erfgenamen na de dood. ;-(

8 juli, 9 jaar geleden verbleef Roosje op de kraamafdeling van het ziekenhuis, alles trotserend –ook toen een verschroeiende hittegolf- maar vastberaden haar jongste prinsje nog even in te tomen vooraleer ter wereld te komen… om zijn start optimaal te maken, in een wereld die niet meer zo mooi was dan ze op de Vlaamse feestdag 1998 voor ogen had… Voor volgende week, happy Birthday, lieveling...  

Ondanks alles was, is en blijft Marie- Rose een inspiratiebron voor velen, in alle facetten van het leven, waar ‘a touch of Rose’ het verschil kan maken…

Met ons verdord gazon smaken we op dit moment het sappig regenbuitje… in de wetenschap en met dank voor de boodschap van onze Chris, dat ‘The Sun always coming up out of the underground’… Want de zomer is nog lang niet voorbij.  

Nog ruim de tijd om hopelijk veilig en wel de batterijen op te laden om te groeien in wijsheid, kennis, maar vooral moedige menselijkheid... want daar zal in de toekomst het meest nood aan zijn. 

Daarom delen we met heel veel genegenheid dit teder plaatje van ons Roosje, met grote dankbaarheid voor alles wat mensen voor elkaar kunnen betekenen.

IMG_4086.jpg

15:14 Gepost door myriam van loon | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Hopelijk wordt w8tijd ooit waarheid! Warme mooie tekst

Gepost door: wuyts patricia | 08-07-15

Reageren op dit commentaar

Mooi omschreven, tederheid alom versus harde realiteit.
Liefs en sterkte.

Gepost door: Ann Vanmarsenille | 08-07-15

Reageren op dit commentaar

Zoals enkel een moeder- grootmoeder dit kan verwoorden....

Gepost door: lieve | 08-07-15

Reageren op dit commentaar

zo mooi en ontroerend geschreven.
Zoals je schrijft :
"Nog ruim de tijd om hopelijk veilig en wel de batterijen op te laden om te groeien in wijsheid, kennis, maar vooral moedige menselijkheid... want daar zal in de toekomst het meest nood aan zijn".
Zo is het vast zeker, ieder van ons moet groeien, moet wijsheid en kennis vergaren en hopelijk krijgt ieder van ons voldoende tijd.
Jouw beide kinderen hadden al heel wat wijsheid en kennis vergaard maar ze kregen de kans niet om zich verder te ontplooien.
Evenzo kreeg mijn jongste broertje die kans niet .
Iemand verliezen die je zo lief is, die je zo nauw aan het hart ligt laat wonden na en het gemis blijft, dag na dag, week na week, jaar na jaar .
Ik wens jou en je gezin het allerbeste en ik ben altijd opnieuw blij om iets van jou te mogen lezen.
Je schrijf zo mooi ....
Roosje had dat talent vast en zeker van jou Myriam.
Liefs XXXX

Gepost door: Jenny | 08-07-15

Reageren op dit commentaar

Gepost door: jenny luyts | 08-07-15

Reageren op dit commentaar

Bedankt voor uw mooie teksten en steun!
Warme groeten met de eindeloosheid van de horizontale 8.

Gepost door: Lydie | 09-07-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.